Hello Winter & 3 Days of New Term

posted on 03 Nov 2009 18:32 by m-vanillaconix in Diary

สวัสดีครับ

ช่วง 3-4 วันมานี้คนกรุงเทพฯก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความเย็นมากขึ้น นั่นก็หมายถึงเริ่มเข้าฤดูหนาวแล้ว
นั่นเองครับ เป็นฤดูที่ผมชอบมากที่สุดเพราะอากาศเย็นสบาย แดดก็ไม่ร้อนมากเท่าไหร่นัก

เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายนที่ผ่านมา มีหลายคนมาถามผมว่า "ไปลอยกระทงที่ไหน กับใคร" ...
ให้ตายเหอะ คำถามนี้ช่างปวดใจยิ่งนัก เพราะเป็นเวลา 1 ปีแล้วที่ไม่ได้ไปลอยกระทงกับคนที่รัก
ว่าไปแล้วก็เศร้า ปีนี้เลยประชดชีวิต ทำกระทงเองแล้วก็ลอยมันในตุ่มหลังบ้านนี่แหละ!!!
แต่แทนที่บรรยากาศจะเศร้าๆ กลายเป็นตกใจสุดขีดซะมากกว่า ตั้งแต่ 6 โมงถึง 3 ทุ่ม แล้วก็มี
เอ็กซ์ตร้าไทม์ให้อีกถึงเช้าด้วย ที่พูดถึงก็ไม่ใช่อะไร ... วัยรุ่นจุดประทัด กับผู้ใหญ่ก๊งเหล้านะเอง

ที่เกริ่นไว้ข้างต้น หลายคนอาจจะนึกไม่ออกว่าทำไมผมถึงขนาดตกใจ ... คุณครับ กระจับเอย
ประทัดยักษ์เอย วี้ดบึ้มเอย จุดถี่ๆ แบบ Surround 5.1 รอบบ้าน ประสาทกินครับ อย่าว่าแต่ผม
เลย คุณย่าผม (แถวบ้านผมเรียก "ยายยิ้ม") ล้างจานอยู่ก็ร้อง "โอ้ย โอ้ย" ไปพลางๆ อยากจะ
แจ้งตำรวจ แต่ก็วันลอยกระทงอะครับ ปล่อยๆ ไป โทรไปเค้าก็คงไม่มาให้เราอยู่ดี ... อันนี้เป็น
เรื่องตอนกลางคืนครับ แล้วตอนเช้าหละ

เช้าวันนั้นก็เปิดเรียนวันแรกครับ วิชาแรกประเดิมด้วย "การถ่ายภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว"
ก็สรุปได้คร่าวๆ ว่าต้องใช้กล้องฟิล์มครับ รวมถึงต้องล้างอัดภาพเองทั้งหมดในห้องแล็บ
บนตึกคณะนิเทศฯ ชั้น 6 (ซึ่งก็ไม่เคยเข้ามาก่อน) ก็น่าจะเป็นอะไรที่สนุกดีครับ ก็มีคนเคยถาม
ผมเหมือนกันว่า ทำไมที่หอการค้าฯ ยังใช้กล้องฟิล์มเรียนอยู่ ทั้งๆที่ ม. อื่นเค้าก็ใช้กล้องดิจิตอล
กันหมดแล้ว ผมก็ตอบไม่ชัดเจนเท่าไหร่ครับ แต่คำตอบที่ได้จากปากอาจารย์ในคาบแรกวันนั้น
คือ สมมติว่าสอนเด็กนิติฯ ให้เอาเม็ม เอาไป 100GB เลย ถ่ายภาพจากกล้องดิจิตอล พอได้ภาพ
นั้นมาก็มานั่งเลือกเอา ในหมื่นภาพ มันต้องมีดีสักภาพนึง แต่ถ้าใช้ฟิล์ม ฟิล์มม้วนนึงถ่ายได้แค่
36 ภาพ กดแล้วก็ลบไม่ได้ ดูภาพก็ไม่ได้ ที่เหลือขึ้นอยู่กับการวัดแสงทั้งค่ารูรับแสง และ
ค่าความไวชัตเตอร์ ถ้าอยากดูภาพก็ต้องไปล้างอัดออกมา ... เก็ทเลยหละครับ เป็นการวัดฝีมือ
ดีๆ นี่เอง เพราะกล้องฟิล์ม ถ้าเป็นรุ่นแบบที่เป็น Mechanic ทั้งหมด ต้องคำนวนค่าพวกนี้เอง
ทั้งหมดเลยครับ ถึงมีออโต้ ถ้าอยากให้ภาพนิ๊งๆก็ต้องตั้งค่าเองอยู่ดี

หลังจากเรียนเสร็จแล้วก็ไปร้านโบกี้ฯ ที่เดิมครับ ไปพักผ่อนสมองแล้วก็ทักทายพี่อุ๊เหมือนเคย
นั่งอ่านหนังสือ จิบกาแฟไปสักพักก็มีคนหยุดมองภาพรถไฟของผมที่นำไปติดที่ร้าน
ด้วยความที่ว่าพี่เค้าเห็นผมเคยถ่ายภาพรถไฟ พี่เค้าเลยเสนอให้เอาภาพมาประดับที่ร้านดูครับ
ผมก็นั่งอยู่ตรงนั้นแหละครับ แต่บอกกับพี่เค้าว่า ถ้าเค้าเข้ามาถามอะไร ไม่ต้องบอกว่าผมเป็น
คนถ่ายภาพ อยากจะฟังอะไรที่มากกว่าตอนที่ผมนั่งอยู่ ... ปรากฎว่า จะมาขอซื้อภาพครับ
เค้าบอกว่าภาพสวยมาก มุมแปลกดีไม่เคยเห็น ผมนิลอยเลย ได้แรงอย่างมากเลยทีเดียว
ก็ไม่เคยคิดนะครับ ว่าภาพที่ผมถ่ายอยู่ดีๆ จะมีคนมาขอซื้อโดยที่ไม่ต้องไปเสนอขายเลย
แม้แต่น้อย ... ทำให้มีกำลังใจขึ้นอีกเยอะครับ ทั้งๆที่ตรงนั้นมีภาพของเพื่อนๆ พี่ๆ ในก๊วน
อีกหลายๆ คนแต่เขาเลือกของเรา ... ผมเลยคิดว่าปีนี้จะยอมเอากล้องฟิล์มไปถ่ายภาพที่
ทุ่งทานตะวันเหมือนปีก่อนครับ วันไหนคงบอกไม่ได้แล้วแต่สะดวกจริงๆ แล้วก็จะไปแบบ
Traveller ครับ คงไม่ใช่ในฐานะคนรักรถไฟเหมือนเมื่อก่อนที่ผ่านมา ส่วนภาพนั้นก็คือภาพ
บนหัวเว็บบล็อกของผมในตอนนี้นั่นเองครับ

หลังจากเปิดเรียนไปได้ 3 วัน วันนี้ก็ได้มีโอกาสไปสยาม พารากอนครับ เพื่อนในก๊วนที่
มหา'ลัย ชวนไป ไปกินข้าวที่งาน "กินรอบกรุง" ที่รายการสะบัดช่อเป็นเจ้าภาพ รวม 30 ร้าน
อร่อยรอบกรุงเทพฯ มาไว้ที่เดียว ... ผมกินแค่ 3 ร้านก็แย่ละครับ แต่ของเค้าอร่อยจริงๆ นะ
และก็ประจวบเหมาะว่าอยากได้รองเท้าใหม่สักคู่พอดี วันนี้เลยไปสอยคู่นี้มา ปกติผมชอบใช้
Converse อยู่แล้ว มันทนดี รูปทรงสวยด้วย มีคนเคยถึงขนาดว่าผมเลย ว่าทำไมไม่ยอมใช้
ของราคาถูกๆ ของปลอมก็มี ... เคยใช้แล้วครับ 3 เดือนโยนทิ้งได้ เอามั้ยหละ? คู่นี้เข้าไปใน
ร้านหนึ่งใน MBK เห็นก็เตะตาเลย อยู่ในคอลเล็กชั่น Converse 08' Century ครบ 100 ปี
ของยี่ห้อเค้านั่นเอง ... สวยทีเดียวครับ แต่หารายละเอียดไม่ได้เลยอะ แปลกมาก ใครรู้วานบอก

สุดท้ายเอาแมวที่บ้านมาฝากครับ "เจ้ากาว" ... เหตุเกิดจากไปจับหนูที่ติดในถาดกาว ก็เกิด
เหตุสิขอรับท่านผู้ชม เลยได้ชื่อนั้นมา เป็นตัวผู้ที่ช่างออเซาะเหลือเกิน